اخبار کنکور

دانشجویان درس خواندن را جدی نمی‌گیرند

وقتی اسم دانشجو به میان می‌آید؛ ذهن‌ها ناخودآگاه به سمت قشر جوانی می‌رود که بنا به سن و سال‌شان سر پرشوری دارند و این پرشوری را در فضای علمی دانشگاه نیز جاری می‌کنند؛ هر چند همیشه بعد از اعلام نتایج کنکور، رسانه‌ها با مسن‌ترین فرد شرکت‌کننده در کنکور مصاحبه می‌کنند و اتفاقا همیشه این‌گونه اخبار نیز جزء خبرهای جذاب برای دانشگاهیان به شمار می‌رود.

نقی میرعلیجانی، دانشجوی 74 ساله ولی مسن‌ترین دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی است که علاقه او به رشته ریاضی باعث‌شده در 67 سالگی در رشته ریاضی فارغ‌التحصیل شود و این مسیر را تا مقطع کارشناسی‌ارشد نیز ادامه دهد؛ مسیری که نه‌تنها برای او بلکه برای همه افرادی که داستان زندگی‌اش را می‌دانند، مسیر جذابی است.

نقی میرعلیجانی چندی پیش میهمان «فرهیختگان» بود و از علاقه شدیدش به رشته ریاضی و مسیری که برای رسیدن به هدفش طی کرده، برایمان گفت. متن کامل مصاحبه با او را در ادامه می‌خوانید.

کمی از خودتان و خانواده‌تان برایمان بگویید؟
نقی میرعلیجانی متولد 1322 در خوی استان آذربایجان غربی هستم که از همان دوران کودکی علاقه زیادی به درس خواندن داشتم و درنهایت نیز توانستم در رشته مورد علاقه‌ام که همان ریاضی است؛ تحصیل کنم. در خانواده هفت نفری بزرگ شدم و یک خواهر و سه برادر داشتم، البته یکی از برادرانم فوت کرده و من نیز تنها فرد خانواده‌ام هستم که تحصیلات دانشگاهی دارم و الان نیز به‌عنوان مسن‌ترین قبول‌شده مجاز در مقطع کارشناسی‌ارشد و رشته ریاضی کشور هستم.

درباره تحصیل در زمان قدیم و اینکه در چه رشته‌ای دیپلم گرفته‌اید، صحبت کنید؟
در سال 1347 توانستم دیپلم ریاضی‌ام را بگیرم و یک سال بعد یعنی سال 1348 نیز کاردانی الکترونیک گرفتم، ولی چون آن زمان کارشناسی ناپیوسته در آموزش عالی کشور وجود نداشت و اگر دانشجویی می‌خواست تغییر رشته دهد، باید از صفر شروع می‌کرد و چون این امکان برایم فراهم نبود و همچنین علاقه زیادی نیز به ریاضی داشتم. 50 سال به صورت رایگان رشته ریاضی را به دانش‌آموزان مقطع دبیرستان آموزش می‌دادم تا اینکه در سال 1386 در رشته ریاضی مقطع کارشناسی ناپیوسته دانشگاه آزاد اسلامی شرکت کردم و در سال 1389 نیز فارغ‌التحصیل شدم؛ البته در این مقطع نیز مسن‌ترین فارغ‌التحصیل به شمار می‌روم.

علاقه شما به رشته ریاضی بیش از حد است، علاوه‌بر تدریس رایگان این رشته، شغل‌تان نیز ارتباطی با رشته ریاضی داشته است؟
خیر، چراکه از 20 سالگی رئیس باشگاه قضایی – مرزی بودم و در سوسنگرد، اهواز و هورالعظیم خدمت کرده‌ام و الان نیز بازنشسته هستم ولی علاقه زیادم به این رشته باعث شد که امسال مسن‌ترین قبول‌شده مجاز در مقطع کارشناسی‌ارشد رشته آنالیز عددی در دانشگاه دولتی دامغان شوم. هرچند این دانشگاه را برای تحصیل انتخاب نکردم و در دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی در رشته بهینه‌سازی منابع ادامه تحصیل می‌دهم.

 این همه علاقه و ‌انگیزه شما برای ادامه تحصیل آن هم در گرایش‌های مختلف رشته ریاضی از کجا نشأت می‌گیرد؟
ریاضی یعنی فرا گرفتن راهکار حل مسائل و این مهم در زندگی شخصی انسان نیز کاربرد دارد و هر چه انسان بتواند راهکارهای حل مساله را یاد بگیرد، می‌تواند مسائل اجتماعی و شخصی خود را نیز بهتر حل کند. قطعا همه افرادی که در گرایش‌های مختلف رشته ریاضی درس می‌خوانند قرار نیست مریم میرزاخانی باشند، ولی همه آنها می‌توانند مسائل زندگی خود را بهتر حل کنند.

از این رو وقتی می‌بینم یک دانشجوی مقطع کارشناسی‌ارشد برای انجام کارهای ثبت‌نام خود در دانشگاه به همراه پدر یا مادرش به دانشگاه می‌آید، واقعا حسرت می‌خورم؛ چراکه قطعا جوانان ما باید روش حل مسائل زندگی خود را یاد بگیرند.

درباره روند تحصیل‌تان در دانشگاه نیز توضیح دهید؟
تا الان توانسته‌ام در برخی رشته‌ها و واحدهای دانشگاهی مجاز به تحصیل شوم که بنا بر دلایلی آنها را انتخاب کردم؛ به‌طور مثال در سال 93 در مقطع کارشناسی‌ارشد در رشته آموزش ریاضی واحد علوم و تحقیقات از بین 340 شرکت‌کننده، رتبه 24 را کسب کردم، همچنین در سال 94 در مقطع کارشناسی‌ارشد در رشته کاربردی آنالیز عددی واحد تهران جنوب مجاز به تحصیل شدم که هیچ‌کدام از آنها را انتخاب نکردم.

در همان سال 94، دکتری فلسفه علم قبول شدم ولی چون مدرک کارشناسی‌ارشد را نداشتم، اجازه تحصیل را پیدا نکردم، حتی سال گذشته نیز رتبه پنج کشوری را در دکتری فلسفه واحد علوم و تحقیقات کسب کردم ولی چون علاقه زیادی به ریاضی داشتم، آن را انتخاب نکردم.

درباره تفاوت تحصیل در گذشته و امروز صحبت کنید؟
با یک مثال به این سوال پاسخ می‌دهم، در جوانی عاشق رشته الکترونیک بودم چراکه آن زمان داشتن وسیله‌ای به نام موبایل مانند یک داستان تخیلی محسوب می‌شد و حوزه الکترونیک نیز نسبت به سایر علوم همیشه از سرعت بیشتری در پیشرفت علم برخوردار بوده و هست؛ در گذشته وقتی در رشته‌ای تحصیل می‌کردید، تا چند سال علوم مربوطه آن رشته تغییر چندانی نمی‌کرد، ولی امروزه دانشجو هر لحظه باید علم خودش را به‌روز کند تا از دنیا عقب نماند.

متاسفانه باید این مساله را نیز بگویم که دانشجو با وجود اینکه باید جوینده باشد، درس را جدی نمی‌گیرد و این مهم باعث تاسف است؛ چراکه شاید بتوان مدرک و آینده شغلی را انگیزه دانشجویان برای ادامه تحصیل تلقی کرد، ولی در اصل برای ادامه تحصیل و فراگیری درست دروس‌ انگیزه درونی نیاز است.

در طول تحصیل با درس خاصی به‌خصوص دروسی مانند زبان انگلیسی مشکل ندارید؟
نه‌تنها مشکلی نداشتم، بلکه همه ما باید زبان انگلیسی را به خوبی یاد بگیریم، چراکه امروزه انگلیسی زبان علم دنیاست و نیاز است که آن را بلد باشیم؛ از سوی دیگر شرایط دنیای امروز تغییر کرده و قطعا انسان‌ها برای اینکه بتوانند در آینده به‌خوبی زندگی کنند، باید با زبان‌های روز دنیا آشنا باشند.

گذاشتن نظر